Bosanska kuća u Birminghamu je postala most koji trajno spaja Englesku i Bosnu i Hercegovinu,
te kuća svih dobrih ljudi koji Bosnu i Hercegovinu smatraju svojom domovinom
Bišćanin, inženjer Suad Hadžić, trenutno direktor slovenskog Gorenja u Pragu, početkom septembra je upisao sina Admira na fakultet u
Birminghamu. Naravno, kao svaki brižni roditelj polovinom oktobra sa suprugom i kćerkom došao je u posjetu sinu da svi skupa vide kako
se 19-godišnji Admir sam snalazi u tuđem svijetu. U tome je imao i posrednika, svoga školskog “jarana” iz bihaćkih dana Amira Delića – Packija,
uposlenika opštine Luton, koji opet ima svog druga, inače potpisnika ovih redova, u Birminghamu i naravno začas je kontakt uspostavljen.
Poslije prve ture pića u birmingemskom pubu “Willage” gost iz Praga mi je rekao: “Prijatelji iz Austrije često mi pošalju Dnevni avaz i
tamo sam pročitao da vi ovdje u Birminghamu imate Bosansku kuću, možeš li nas odvesti da je vidimo.” Sa zadovoljstvom smo odveli kompletnu
porodicu Hadžić i ponosno im pokazali našu Bosansku kuću, koja svana uopšte ne liči na nase lijepe tradicionalne bosanske kuće, već shodno
engleskim građevinskim zakonima liči na tipični engleski dom.
Ali to je najmanje važno u ovoj priči jer naša Bosanska kuća u Birminghamu iznutra liči na pravu pravcatu bosansku kuću. Oazu Bosne i Hercegovine
ovdje u pretežno kišovitoj i tmurnoj Engleskoj. Ljudi tu dolaze da se vide, da se druže, bogami da shodno našoj tradiciji ogovaraju “one druge”.
Tu dođu da pogledaju našu satelitsku televiziju Hayat i BHT, da pročitaju Dnevni avaz. Da u prelijepoj Bosanskoj sobi popiju “englesku kahvu” i
čitav dan provedu uz besplatni internet.. Tu dođu da nađu majstora Emira da im pregleda auto, takođe tu dođu da subotom od Hase kupe suho meso ili
da uzmu besplatni primjerak magazina Haber. To je i prilika da nađu i zidara Ramu da im nešto prezida, da od stolara, trenera i pjevača Nere čuju
koji novi nagodni tersluk. Od pomoćnog trenera Damira sigurno će saznati ko nema pojma u fudbalu, a od Jasminovih blizanaca čuće ko je tokom sedmice
bio najbolji na partijama ping ponga. Potom tu su, da od menedžera Bosanske kuće Anesa dobiju savjet i informaciju koju su već znali, ali neka, važno
je to utvrditi. Tu se sretnu da popričaju o regularnim i onim manje regularnim poslovima a sve u cilju da zarade koju paru više i naravno ulože u svoju
rodonu domovinu ili kvalitetno auto sa kojim će se šepuriti tokom narednog godišnjeg odmora u Bosni Hercegovini.
Ali ipak prije svega svi subotom dođu da dovedu svoju djecu u bosanskohercegovačku dopunsku školu, da im djeca nauče naš jezik i običaje, da znaju
kada odu na raspust u domovinu pričati sa nanama i dedama. Inače, ovaj bedem očuvanja naše tradicje i kulture među bosankohercegovačkom djecom u
Birminghamu radi već 13 godina. Nakon toga većina njih svoje najdraže ostave na vjeronauci, a onda dio njih, sada pretežno onih najmlađih, prelazi
u ruke koreografa Fahire gdje kroz folklor Mladost Bosne dodatno učvršćuju svoja znanja o domovini koju tako vole a u kojoj nisu ni rođeni. Naravno
za ovu priču su itekako važni učitelji Azra, Emir, Dževdana, kordinatori škole i folklora Suada, Samira, Lejla i Dženana koji se brinu da roditelji
iza svoje djece ostave čistu i urednu Bosanku kuću drugim korisnicima. A drugi korisnici su lokalna bosanskohercegovačka organizacija koja osim ovih
aktivnosti redovno organizuje humanitarne akcije koje neumorno iniciraju i sprovode Memo, Jusuf i Mirso. Svoju aktivnost u Bosankoj kući obavlja i
Bosanski Sportski Klub (BSK) čiji rukovodioci Zerin, Enis i Denis te fudbaleri svake srijede nakon treninga na TV - SKY pogledaju zanimljivu utakmicu
a svake subote iz Bosanske kuće zajedno sa navijačima i pomoćnim sudijom Tehvom idu na prvenstvene mečeve. Tu je i sjedište Bosnia UK Networka, zajednice
bh. udruženja u Velikoj Britaniji, koja je samo u toku protekle godine na javnim tribinama u našoj kući ugostila košarkase sarajevske Bosne, folklor Dukat
iz Švedske, članove košarkaske reprenzentacije Bosne i Hercegovine, fudbalere Džemu Berberovića i Mirsada Bešliju. U njoj je obavljeno svečano izvlačenje
parova za Peto svjetsko prvenstvo dijaspore Bosne i Hercegovine u malom fudbalu. Njeni gosti bili su djeca Srebrenice, političari, novinari, naše diplomate,
glumci biznismeni, rukovodioci SSDBIH. U Bosanskoj kući se priprema, prelama i uređuje te na vlastitoj štampariji printa magazin Haber. Naravno, tu je i
sjedište Svjetskog saveza dijaspore Bosne i Hercegovine gdje njegovi aktuelni britanski članovi Zaim, Namik, Anes i Sakib zajedno sa kolegama iz 17 zemalja
kreiraju aktivnosti ove krovne bosanskohercegovačke organizacije u svijetu.
E sada se vraćamo na početak, odnosno na injženjera Suada Hadžica, Bišćanina na privremenom radu u Pragu, koji vjerovatno nikada za Bosansku kuću ne bi
saznao da nije bilo Dnevnog avaza i tekstova u njemu koji su pratili kupovinu Bosanske kuće, njeno renoviranje uz ogromnu pomoć lokalnih volontera, čišćenje
i useljenje uz pomoć naših vrijednih domaćica te sve aktivnosti koje se odvijaju u njoj. Njegov sin, student Admir Hadžić nije više sam, sada i on svake srijede
nakon treninga sa članovima BSK u Bosanskoj kući nastavi druženje sa zemljacima. Zahvaljujući uredniku Devnog avaza Mugdimu Galijaševiću, koleginici Jasni Šogolj,
a bogami i potpisniku ovih redova, Bosanska kuća u Birminghamu je postala most koji trajno spaja Englesku i Bosnu i Hercegovinu, te kuća svih dobrih ljudi koji
Bosnu i Hercegovinu smatraju svojom domovinom.
Pripremio: Namik Alimajstorovic
|